Er was geen enkel excuus meer over om de zondagduik wederom uit te stellen. De voorspellingen waren weliswaar onzeker dus hadden we afgesproken elkaar te bellen als het op zondagmorgen zou gieten van de regen maar nee: de zon scheen zelfs. Vanwege het ingaan van de zomertijd hadden we niet al te vroeg afgesproken maar toch stonden we al om even over tien bij de Zoetersbout. Dat heb je als je maar met z'n tweeen bent. Het was druk maar de andere groepen leken geen haast te maken dus kleedden wij ons snel om en gingen te water. Zoals gezegd, de instap was lastig. Bij laag water moet je eerst zeker 10 meter door ondiep water waden vol met grote stenen die je net niet kunt zien liggen. We namen ons voor de volgende keer weer eens op de oude plek te water te gaan.

Het zicht rond 10 meter was prima dus bleven we daar een beetje hangen. Toen we het na een kwartiertje wat hogerop gingen zoeken kwamen we andere duikers tegen en begon het zicht minder te worden. Toch vond Leen nog een mooi donderpadje. We waren net klaar met fotograferen toen er 2 duikes boven ons verschenen. We wezen beleefd op de donderpad. Ze wuifden naar ons en gingen vervolgens vlak voor onze snufferd naar beneden. Wij bleven achter in het stof dus de hoogste tijd om het water te verlaten. We klokten een diepte van rond de 10m en doken 38 minuten.